RWE i japoński koncern Kawasaki Heavy Industries uruchomili 6 listopada 2026 r. w Lingen testy turbiny gazowej o mocy 34 MW, która może pracować na gazie ziemnym, dowolnej mieszance i czystym wodorze. Według partnerów to największa tego rodzaju turbina wodorowa w Europie. Start testów zbiegł się z rozstrzygnięciem pierwszej niemieckiej aukcji na nowe elektrownie rezerwowe, w której RWE zdobyło kontrakty na trzy bloki deklarowane jako zdolne do pracy na wodorze.
Turbina wodorowa w Lingen: co dokładnie testuje RWE?
Instalacja stoi przy elektrowni gazowej Emsland w Lingen w Dolnej Saksonii. Paliwo wodorowe pochodzi z elektrolizerów projektu GET H2 Nukleus, zlokalizowanych tuż obok elektrowni i zasilanych energią ze źródeł odnawialnych. Jak podaje komunikat RWE o rozpoczęciu testów w Lingen, w najbliższych miesiącach partnerzy będą sprawdzać:
- wytwarzanie energii elektrycznej na paliwie zawierającym do 100% wodoru, w skali przemysłowej,
- różne tryby pracy i stany obciążenia, typowe dla elastycznych elektrowni w systemie opartym na wietrze i słońcu,
- stabilność spalania przy zmiennym udziale gazu ziemnego i wodoru – aż do czystego wodoru.
Projekt wsparła japońska agencja NEDO. Nikolaus Valerius, prezes RWE Generation, podkreśla, że nowa jednostka ma nawet dziesięciokrotnie większą moc niż dotychczasowe turbiny wodorowe. Motohiko Nishimura z Kawasaki Heavy Industries zaznacza, że turbina może pracować na każdej mieszance – od 0 do 100% wodoru – a skład paliwa można dopasować do dostępności i ceny wodoru. Ten ostatni warunek jest kluczowy: technologia jest gotowa szybciej niż rynek paliwa.
Pierwsza aukcja StromVKG: 11 kontraktów i ok. 5,2 GW mocy
Trzy dni wcześniej, 3 listopada 2026 r., Bundesnetzagentur ogłosiła wyniki pierwszej aukcji na długoterminowe moce według ustawy StromVKG (Strom-Versorgungssicherheits- und Kapazitätengesetz). To element niemieckiej strategii budowy sterowalnych źródeł, które mają pracować wtedy, gdy wiatr i słońce nie pokrywają zapotrzebowania.
| Parametr aukcji | Wartość |
|---|---|
| Wolumen aukcji | 4 500 rMW |
| Złożone oferty | 41 ofert, ok. 11 958 rMW (7 wykluczonych) |
| Rozstrzygnięcie | 11 ofert, ok. 5 160 rMW |
| Średnia ważona cena | 155 296 EUR za rMW rocznie |
| Cena maksymalna (limit aukcji) | 244 000 EUR |
| Podział regionalny | Nadrenia Północna-Westfalia ok. 2 118 rMW, Brandenburgia ok. 1 819 rMW, Saksonia ok. 910 rMW, Bawaria ok. 269 rMW, Badenia-Wirtembergia ok. 45 rMW |
Przyznany wolumen przekroczył pulę, bo ofertę, która przekroczyła próg, przyjęto w całości. „Coraz bardziej zmienny system potrzebuje wystarczającej mocy sterowalnej, która zareaguje w każdej sytuacji” – stwierdził prezes urzędu Klaus Müller.
Według ZDF, powołującej się na dpa i Reutersa, 10 z 11 kontraktów trafiło do RWE i LEAG (wraz ze spółkami zależnymi). Zakontraktowano ok. 2 GW bloków gazowo-parowych i ok. 3 GW innych technologii gazowych – turbin i silników gazowych. Operatorzy będą otrzymywać płatności przez 15 lat, a moc ma być dostępna najpóźniej od 2031 r. Instalacje muszą być w stanie pracować co najmniej 10 godzin bez przerwy z mocą minimum 80%. Reuters szacuje wartość wsparcia na ok. 12 mld EUR, a Komisja Europejska – koszt całej strategii na nawet 35,2 mld EUR do 2045 r. Deutsche Umwelthilfe krytykuje wynik, wskazując, że magazyny bateryjne nie zdobyły kontraktów.
Źródła różnią się co do kolejnej rundy: ZDF podaje, że w maju 2027 r. ma zostać rozdysponowane dodatkowe 2 GW, natomiast Bundesnetzagentur zapowiada, że termin drugiej aukcji ogłosi 10 listopada 2026 r.
RWE buduje trzy elektrownie „gotowe na wodór”
Jak wynika z komunikatu RWE po aukcji, koncern zbuduje w Nadrenii Północnej-Westfalii trzy bloki gazowe przystosowane do spalania wodoru: Voerde (ok. 730 rMW), Weisweiler (ok. 700 rMW) i Werne (ok. 700 rMW). Oznaczenie rMW (zredukowane megawaty) wynika z zasad StromVKG – w przypadku elektrowni gazowych do aukcji liczy się 85% mocy zainstalowanej. Budowa pierwszej jednostki ma ruszyć w ciągu kilku tygodni. Do 2031 r. RWE chce zainwestować ok. 9 mld EUR w elastyczne źródła, magazyny bateryjne i produkcję wodoru. Obecnie spółka eksploatuje w Niemczech ok. 4 200 MW mocy gazowych.
Warto odnotować, że komunikat Bundesnetzagentur o wynikach aukcji nie wspomina o obowiązku przejścia na wodór ani terminach konwersji. Określenie „gotowy na wodór” jest więc deklaracją inwestora – o tym, czy i kiedy bloki zaczną spalać wodór, zdecydują dostępność paliwa, infrastruktura przesyłowa i ceny.
Wodór w elektrowni: rozwiązanie na najtrudniejsze godziny
Elektrownie wodorowe nie mają konkurować z odnawialnymi źródłami, lecz je zabezpieczać – pracować w okresach bezwietrznych i pochmurnych, kiedy magazyny bateryjne nie wystarczają. Taka rola oznacza niewiele godzin pracy w roku, a więc konieczność zapewnienia przychodów za samą gotowość, co realizuje właśnie mechanizm StromVKG. Szerzej pisaliśmy o tym w tekście Wodór jako magazyn energii – gdzie uzupełnia baterie i elektrownie szczytowo-pompowe?.
Test w Lingen pokazuje też model integracji: elektrolizer, magazyn i odbiorca wodoru w jednym miejscu. Taki układ omija na starcie problem braku sieci wodorowej, ale wymaga taniej energii odnawialnej do produkcji paliwa.
Co to oznacza dla Polski?
Polska również buduje i planuje nowe bloki gazowe, a w debacie publicznej często pojawia się określenie „H2-ready”. Niemieckie doświadczenia podsuwają kilka praktycznych wniosków:
- Weryfikuj deklaracje. Inwestorzy i samorządy powinni pytać dostawców turbin, jaki udział wodoru został przetestowany w skali przemysłowej i jakie modyfikacje (palniki, układy zasilania, systemy bezpieczeństwa) będą potrzebne przy konwersji.
- Bez paliwa nie ma konwersji. Turbina wodorowa ma sens tylko tam, gdzie da się dostarczyć wodór – z lokalnego elektrolizera, magazynu lub przyszłej sieci przesyłowej. Planowanie elektrowni i infrastruktury wodorowej powinno iść w parze.
- Miejsce w strategii. Trwająca aktualizacja Polskiej Strategii Wodorowej to dobry moment, by określić rolę wodoru w energetyce – jako rezerwy na rzadkie, ale krytyczne okresy, a nie paliwa do pracy ciągłej.
- Szansa dla łańcucha dostaw. Elektrownie wodorowe potrzebują m.in. instalacji sprężania i magazynowania, armatury oraz systemów detekcji – to obszary, w których mogą się odnaleźć krajowe firmy.
Najważniejsze informacje w skrócie
- 6 listopada 2026 r. RWE i Kawasaki rozpoczęli w Lingen testy turbiny 34 MW zdolnej do pracy na 100% wodoru z elektrolizerów GET H2 Nukleus.
- W pierwszej aukcji StromVKG rozstrzygnięto 11 ofert na ok. 5 160 rMW przy średniej cenie 155 296 EUR za rMW rocznie.
- RWE zbuduje trzy bloki deklarowane jako gotowe na wodór: Voerde, Weisweiler i Werne – łącznie ok. 2 100 rMW.
- Komunikat regulatora nie wspomina o obowiązku przejścia na wodór – o konwersji zdecydują dostępność i cena paliwa.
Źródła
- Hydrogen-fuelled power generation: RWE and Kawasaki commence trial operations with 34-MW gas turbine in Lingen — RWE, 2026-11-06
- Electricity Supply Security and Capacity Act (StromVKG) – results of first auction for long-term capacity — Bundesnetzagentur, 2026-11-03
- Following success at auction, RWE set to build three new hydrogen-compatible power stations in Germany — RWE, 2026-11-03
- Neue Kraftwerke: Bundesnetzagentur bewilligt Milliarden — ZDFheute (dpa, Reuters), 2026-11-03
Artykuł przygotowany przez redakcję Wodorowe.info z wykorzystaniem narzędzi sztucznej inteligencji (AI) na podstawie źródeł wymienionych powyżej. Ilustracja poglądowa została wygenerowana przez AI.
