Legislacja

42% RFNBO w przemyśle od 2030 roku. Co nowe wymagania oznaczają dla firm?

Unijne cele dotyczące odnawialnego wodoru przenoszą dyskusję z poziomu strategii do zakupów i procesów przemysłowych. Firmy zużywające wodór powinny już dziś analizować, jak potwierdzą pochodzenie paliwa i jak zmieni się ekonomika ich produkcji.

Cel przemysłowy

Zmieniona dyrektywa o odnawialnych źródłach energii wprowadza wiążący udział RFNBO w wodorze wykorzystywanym w przemyśle. Komisja Europejska wskazuje poziom 42% w 2030 roku. Szczegółowe wdrożenie zależy od prawa krajowego i przewidzianych mechanizmów elastyczności, dlatego przedsiębiorstwa powinny śledzić transpozycję, a nie opierać się wyłącznie na ogólnym celu unijnym.

Kogo dotyczy zmiana

Największe znaczenie ma ona dla rafinerii, producentów amoniaku i nawozów, chemii oraz przyszłych instalacji wykorzystujących wodór w hutnictwie. Nie każdy strumień wodoru i nie każde zastosowanie są rozliczane identycznie. Kluczowe będzie prawidłowe określenie zakresu, zasad przypisania paliwa i sposobu dokumentowania zgodności.

Certyfikacja i dane

Firma będzie potrzebowała informacji o źródle energii, miejscu i czasie produkcji, intensywności emisji oraz certyfikacie. Oznacza to konieczność integracji danych dostawcy z systemami zakupowymi, raportowaniem ESG i rozliczeniami produkcji. Ryzykiem jest podpisanie długiej umowy na paliwo, które nie spełni przyszłych kryteriów.

Wpływ na koszty

RFNBO jest dziś zwykle droższe od wodoru wytwarzanego z paliw kopalnych. Odbiorcy będą zatem szukać połączenia regulacyjnego obowiązku, wsparcia publicznego i premii rynkowej za produkt o niższym śladzie węglowym. Długoterminowe kontrakty mogą pomóc w finansowaniu instalacji, ale wymagają jasnych zasad indeksacji cen energii i podziału ryzyk.

Jak się przygotować

Przedsiębiorstwa powinny stworzyć mapę obecnego zużycia wodoru, określić procesy objęte wymaganiami, zweryfikować możliwości zastąpienia paliwa oraz rozpocząć dialog z dostawcami. Warto też rozważyć własną produkcję, wspólne projekty przemysłowe i udział w lokalnej infrastrukturze. Największą przewagę zyskają firmy, które potraktują zgodność regulacyjną jako element strategii zakupowej.

Zobacz także na Wodorowe.info:

Źródła:

Written by
Andrzej Czulak

Doktor inżynier, obecnie Lider Polskiego Klastra Technologii Kompozytowych, posiada ponad 20-letnie doświadczenie w branży technologii kompozytowych. Skupiał się na projektowaniu technologii wytwarzania struktur do transportu i magazynowania wodoru jako pracownik naukowy Technische Universität Dresden, Institute fur Leichtbau und Kunststofftechnik oraz jako dyrektor zarządzający w polskich i niemieckich firmach z branży materiałów kompozytowych. Założyciel i prezes (od 2016 roku) Polskiego Klastra Technologii Kompozytowych, skupiającego 100 firm i instytucji, który w 2021 roku uzyskał status Krajowego Klastra Kluczowego. Członek Polskiej Akademii Nauk, Komitetu Inżynierii Materiałowej i Metalurgii oraz Małopolskiej Rady Innowacji.

Powiązane artykuły

Legislacja

Wodór odnawialny i niskoemisyjny – jaka jest różnica i dlaczego ma znaczenie?

Kolorowe nazwy wodoru są wygodne, ale nie wystarczają do podejmowania decyzji inwestycyjnych....

Legislacja

KPEiK 2026: Wodór zyskuje strategiczną rolę w transformacji energetycznej Polski

Przyjęty przez Radę Ministrów Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK)...

Legislacja

Ułatwienia dla biometanu: rząd poszerza przepisy dotyczące gazociągów bezpośrednich

W związku z prowadzonymi pracami deregulacyjnymi, Rada Ministrów przyjęła projekt poprawek do...

Legislacja

Francja aktualizuje Krajową Strategię Wodorową: mniej gigawatów, więcej realizmu i determinacji

W marcu 2025 roku francuski rząd zaprezentował zaktualizowaną wersję swojej Krajowej Strategii...